بچه رزمنده

هنوز هم عاشق یعنی پروانهای که برنمیگردد! رفته بودی از شمع حامی حرم، خبر بیاوری، خودت شدی خبر! رفته بودی بگویی اینبار چه لالهای پرپر میشود، خودت شدی لاله پرپر! خودت شدی رزمنده! مدافع حرم! شهید! زندهباد آن خبری که با خون مخابره شود! ما را یارای شنیدن نبود و الا باورم هست بعد از شهادت، بعد از «سلام بر حسین»، گفتی: «محسن خزایی، خبرنگار صداوسیما، آسمان!» هان ای شهید! آسمان چه جور جایی است؟! ما که دیگر از دست این همه خاک، کم آوردهایم! خوشا به سعادتت! ایام اربعین، همه کربلا میروند؛ تو رفتی پیش خود «حسین»! و با این «رفتن»، آبروی اصحاب رسانه را خریدی! تهیه خبر، از دل خبر! و نه از پشت مانیتور! ارسال خبر، از سنگر جنگ! پابهپای رزمندگان! خون تو، رسانه را رسالتی دگربار بخشید! حالا «رسانه ملی» برای «امنیت ملی» شهید هم میدهد! در این «حالا» هم گذشته هست و هم آینده! احسنت بر مردانگیات شهید خبرنگار! تو کجا و جماعتی که لوگوی خود را، یک روز با لباس «ام داعش» و دگر روز با پرچم تکفیریها ست میکنند کجا؟! تو از امنای قلم، از کاروان «و ما یسطرون» هستی! همان پروانهای که رفته بود سوختن شمع را مخابره بچه رزمنده...

تمنایی دارم از ملت! این همه گیر ندهید به این مرقومه معروف به «نامه شرمساری»! والله حد شرمندگی این دولت همین است! دولتی که رئیسش هنگام گرفتن وقت قاضیالقضات مملکت، به جای معرفی مدیران نجومی و شرکای حقوقی، خواهان بستن رسانههای منتقد و بخصوص روزنامههای منعکسکننده درد تودههای مردم میشود و حتی در دیدار با مقام اول این مملکت، به جای استمداد از «حضرت آقا» مبنی بر گرفتن پند و نصیحت منجر به باز شدن فلان گره معیشتی بهمان گروه جامعه، باز هم خواهان توقیف روزنامه میشود، معلوم است چه باید باشد حد شرمساریاش و میزان شرمندگیاش! این دولت و بخصوص فرد مد نظر، اصلا و اساسا نمیتوانند برای این خیل عظیم بیکار که از قضا، شمار قابل توجهی از ایشان در همین ۴ سال اخیر به جامعه بیکاران جامعه اضافه شدهاند، شرمنده باشند! و هرگز نخواهند توانست شرمسار از آخر و عاقبت این جمله خود در ایام انتخابات باشند که «هم باید چرخ هستهای بچرخد، هم چرخ کارخانهها»! دولت برف شمال و مرز مهران و شرمساری بابت پدری که متاثر از بیکاری ۲ ساله، از جور کردن بند و بساط جهیزیه دختر خود عاجز است؟! توقعاتی داریدها! این دولت، تنها و تنه بچه رزمنده...

اختلاس سه هزار میلیاردی در سال 89 و با دستان برخی بانک های دولتی خاطره ی ناخوشایندی را برای همه مردم دارد. خیلی ها وقتی دیدند بانک های دولتی در این اختلاس دست داشتند نسبت به بانک ها و دولت بی اعتماد شدند.اما قوه قضاییه در آن زمان بیکار نبود و متخلفان را بازداشت و در دادگاه های علنی به قرائت کیفرخواست آنها و دفاعیه های آنها پرداخت. این مسئله در قوه قضاییه به طور جدی پیگیری می شد به طوریکه در تلویزیون هم بارها اعلام شد.اما پس از اتمام دولت دهم و روی کار آمدن دولت یازدهم، این اختلاس دستمایه عده ای شد تا به وسیله آن کل خدمات دولت قبل را زیر سوال ببرند. و با شایعه پراکنی ها و رجزخوانی بارها در کار دستگاه قضایی خلل ایجاد کردند تا نتواند به درستی به این قضیه برسد. در حالیکه باز هم قوه قضاییه این اختلاس و مجریان آن را به طور جدی پیگیری می کرد.اما پس از کش دادن بی فایده این اختلاس و زخم زبان زدن به دولت قبل، داستان فیش های نجومی مسئولان دولت یازدهم فاش شد که با ناراحتی ملت مواجه شد. حقوق هایی که عده ای در دولت در هر ماه دریافت می کردند بیش از کل پس انداز یک عمر یک فرد عادی بود.اما کاری که بچه رزمنده...